De Navidad a Carnavales
Taldean
En las semanas previas a los Carnavales hemos sido conscientes de la vorágine de actividades que se llevan a cabo en múltiples lugares de Euskalherria y, por ello y como es habitual, en Altza. A veces tenemos la sensación de que justo acabamos de pasar las Navidades y los carnavales nos llevan a la primavera. Esta sensación de lo rápido que nos pasan los días, es en gran parte gracias a estas actividades que se pierden en la Historia y que enlazan lo mundano actual con los eventos que no tienen edad y que continúan generación tras generación manteniendo unión y culturas. Quizás sea el periodo del año en el que más autenticidad tienen los encuentros sociales.
A lo largo del año, entre ensayos y recorridos por Herrera, tenemos a la kantujira que llueva o haga frío, recorre José Elosegi, Gaiztarro y la Plaza de San Luis, el último viernes de cada mes.
La Candelaria, San Blas, atendiendo a la costumbre cristiana, con la bendición de velas, caramelos, sal, otros condimentos, hizo que la parroquia de San Luis atendiera a una resuelta parte del vecindario y muchos de nosotros tuvimos la suerte de recibir algunos de estos productos que nos van a acompañar durante una parte del año para protegernos, cumpliendo la tradición repetida en los hogares, utilizándolos en nuestros condimentos diarios.
Los Coros de Santa Ageda, la víspera del día 5 de febrero, ancestrales y llenos de fuerza nos conducen con sus melodías a la llegada de la primavera llamando a la fertilidad de la tierra y el renacer de la naturaleza, ahuyentando a los malos espíritus con el rítmico sonido de los bastones. Así se recoge y revive una de las costumbres más arraigadas de la cultura vasca.
El sábado 7, los Caldereros llegaron a Altza y esta vez fueron dos comparsas: la de Altza Gaina y Herrera. Impulsar de nuevo la comparsa de Altza Gaina ha sido una iniciativa importante y muy bien acogida que ha reunido a doscientos participantes de todas las edades, acompañados de una comparsa, dos gigantes y tres osos, es decir, nadie se quedó en casa y salió a recibir a los de la Hungría. El recorrido llegó hasta Harria donde se les esperaba con chocolate caliente y pizza.
La comparsa de Herrera hizo el recorrido habitual y fueron recibidos con la alegría de siempre, Tampoco les faltó el chocolate y la txistorra con pan. Entre bromas, risas, canciones y alegría llegaron a la Plaza de San Luis donde el representante del dios Momo, que llegará los próximos días, nos adelanta su saludo, en el que no falta su toque de atención porque se da cuenta que el año pasado ya estaba el ascensor de Renfe/Adif averiado y que ahí sigue, ha señalado que no le gusta ver lo que pasa en el terreno de Zardoya Otis ni las ideas que hay para Auditz-Akular y en general, no parece que hayamos ganado gran cosa este año. Eso sí, una vez más él es positivo y sabe que los herreratarras con su fuerza y ganas de vivir, saldrán adelante con todo. No se olvida de que en Marzo tendremos la Korrika y sabe que tenemos siempre presente a Palestina en nuestra mirada solidaria internacional. Y nos deja, un año más, con la satisfacción de haber sabido atender y disfrutar de unos buenos amigos.
Herreratarrak! Altzatarrak! Kaldereroak! Arratsalde on denei!
Duela 30 urte baino gehiago hasi ginen Herreran kaldereroak egiten eta oraindik hemen gaude, bizilagunak esnatzen.
Momo jainkoaren ordezkari naizen aldetik, esan beharra dut ez dudala hitzik nire emozioak adierazteko.
Gora Herrerako kaldereroak!
Zuekiko esker hitzak bakarrik badauzkat ere, ezinezkoa da dena ondo dagoela esatea.
Esan dudan bezala, 30 urte daramatzagu hemen, eta gu aldatu bagara ere, esan daiteke gauza askok berdin jarraitzen dutela. Udaletxeak Herrerarekiko duen utzikeria nabarmena
da. Tamalez, ez da ezer berria.Herrerako haurrak gaztetu dira, gazteak heldu bihurtu eta helduak zahartu. Gaizki zahartu dena tren estazioa izan da. Zer igogailu mota da jarri dutena? Urtebete baino gehiago pasa da hautsi zenetik. Eta zer esanik ez eskaileren inguruan. Urez gainezka egoten dira euria egiten duen bakoitzean. Eskertzen dugu bainatzeko leku bat jarri izana, baina hurrengorako: benetako igerileku bat izan dadila!
Baina obra hori gaizki zahartu dela esan dudan bezala, frontoiko parkeko obraren inguruan zera esan behar dut: ez du gaztetzeko aukera ere izan. Obrak azaroan hasi ziren, bai, baina abendutik hona geldi daude.
Obren gaztetasunari dagokionean, nola ez sartu Zardoya-Otiseko obra faraonikoa? Hori ez da ez zaharra, ez heldua, ez gaztea ezta haurra ere. Oraindik jaio ez den baina dagoeneko arazoak ematen dituen obra da hori. Zona degradatzen utzi du udaletxeak, horrek dakarren guztiarekin. Baina ez dugu ahaztuko trikimailu honek zer ekarri nahi duen: herreratarrok nazkatu eta egoera honen ordez edozein obra onartzea. BA EZ! Ez ditugu 500 etxebizitza onartuko dagoeneko saturatua dagoen eremu batean. Ez ditugu 1.000 kotxe gehiago onartuko dagoeneko kutsatua eta betea dagoen Herreran. Azkeneko 20 urtetan obrak besterik ez ditugu ikusi Herreran, baina beti, herreratarron iritzia entzun gabe. Ordua da gure hitzak entzunak izateko!
Injustiziez ari garela, nola ahaztu Palestina? Su etena egonik ere, genozidioak aurrera darrai. Doakiela animo, besarkada eta indarrak herreratarron partetik.
Baina gaur jai giroan gaude, beraz, jarrai dezala Herrerak parrandan. Gaur afaria dugu, baina epe motzera Korrika pasako da hemendik. Martxoaren 25ean pasako da Herreratik. Demostratuko dugu Herreran eta Altzan ere euskaltzaleak garela ezta? Espero dut bertan ikustea!
Nire partetik, ez dut ezer gehiago esateko. Kexa bai baina parrak ere bai. Jaiak bai baina borroka ere bai!
Gora Herrera! Gora Altza! Gora Euskal Herria eta gora Kaldereroak!
Hori dena garrantzitsua bada ere,
Ez didazue sinistuko baina azkenaldian amets arraroak izan ditut eta nire alboko damekin ametsak elkarbanatu eta gero, hiruok amets antzekoak izan ditugu. Urteetan barna bidaiatu dugu: bai iraganera eta baita etorkizunera ere. Altza dena mendia zenetik hasita denok aske eta libre garen Altza eta Euskal Herrian amaitu arte.
Badakigu garai batean hau dena berdea zela, natura: Mendiola, San Markos, Txingurri erreka. Dena joan da galtzen, dena joan da artifizial bilakatzen eta oraindik artifizialago bihurtu nahi dute: Herreran 600 etxebizitza gehiago sartu nahi dituzte Zardoya eta Txingurrin, Auditz Akularren 3.000 etxebizitza gehiago. Eta ez, ez dugu onartuko gure arnasgune txiki hau izorra dezaten! Zer gara ba, barrio dormitorio bat ala? Egin nahi duten masifikazioagatik, hostal bateko gela konpartitu bat garela esango nuke: dena etxeak, dena oheak, baina eguneroko bizitzarik gabe! Eros dezagun herriko dendetan, parte hartu dezagun herri-ekimenetan eta agur gaitezen denok kalean, herreratarrak garela redios!
Euskararen erabilerak ere bilakaera negatiboa izan du azkenengo urteetan. Esan daiteke lehen, gure amets horietan behintzat, gehiago entzuten zela. Baina badira Altzan euskararen erabilera sustatzeagatik lan egiten dutenak ere, eta doakiela hemendik gure esker ona zartaikada handi baten bidez! (zartaikada) Ez badakizue, Bizarrainez ari nintzen, urteetan zehar ekintza asko antolatzen baitituzte.
Baina nola ahaztu azkeneko urte eta erdian Herrera euskararen zentroan jarri dituzten bi militante ezkutuak? Hemen gurekin dauden bi kalderero, Amaia eta Manex, mila esker instituzioek euskararekiko duten jarrera kolokan jartzeagatik!
Baina lasai, ez da dena negatiboa. Esan bezala, etorkizunera ere bidaiatu genuen gure ametsetan eta badakizue zer? Dena ez da diruaren baitan egingo. Dirua ez da ekintza guztien zentroa izango. Beti ezagutu dugun krisi egoera hau, aldatu egingo da baina ez da izango betikoek betikoa egiten jarraituko dutelako. Guk, herritar xumeok, ohitura aldaketak izango ditugulako baizik. Pobrezia eta prekarietatearen aurka altxatuko gara milioika eta milioika pertsona.
Zaintza arloa ez da zentroan egongo, zaintza denon ardura dela ulertua eta errotua egongo baita. Pertsonala eta pribatua izatetik, publiko eta komunitario izatera pasako da.
Denok izango gara zainduak eta denok izango dugu denbora norberaren alderdi profesionala eta pertsonala garatzeko!Politika internazionalak ere eraldaketa masibo baten barruan egongo dira. Biolentzia matxista, homofobo, arrazista eta klasistak desagerraraziko dituzten politikak egongo baitira indarrean. Eta nola ahaztu, gerrak. Etorkizunean ez da gerrarik egongo. Beraz, YALA PALESTINA, irabaziko duzue eta! (sartaikada)
Amaitzen joateko, horrelako Herrera eta Euskal Herria nahi baditugu, badakigu zer egin.
Parranda bai, baina borroka ere bai!
Denok aske, etxean eta libre izango garen Herreragatik, egin dezagun topa eta zartaikada handi ba.
DATORREN URTERA ARTE!!
