Eguberritik Inauterietara
Taldean
Inauterien aurreko asteetan kontziente izan gara Euskal Herri osoan hainbat tokitan egiten diren jardueren kopuru handiaz eta, horregatik eta ohikoa denez, Altzan ere bai. Batzuetan sentsazioa dugu Eguberriak amaitu berriak ditugula eta iñauteriek udaberrira eramaten gaituela. Egunak hain azkar pasatzen zaizkigula sentitzeko arrazoia, neurri handi batean, Historian galdu diren eta gaur egungo mundutar ekintzak adinik ez duten eta belaunaldiz belaunaldi jarraitzen duten gertakariekin lotzen dituzten jarduera hauen ondorioz da, batasuna eta kulturak mantenduz. Agian gizarte topaketek benetakotasun gehien duten urteko aldia da.
Urtean zehar, entseguetan eta kalez kale Herreran zehar, kantujira dugu, euria edo hotza egin arren, hilabetero azken ostiralean José Elosegi, Gaiztarro eta San Luis Plaza zeharkatzen dituela.
Kandelaria, San Blas, ohitura kristauari jarraituz, kandelen, gozokien, gatzaren eta beste kondimentu batzuen bedeinkapenarekin, San Luis parrokiak auzotarren parte erabakior bati arreta eman zion eta guretako askok zortea izan genuen urteko zati batean gurekin egongo diren produktu horietako batzuk jasotzeko, gure burua babesteko, etxeetan errepikatutako tradizioa betez, gure eguneroko kondimentuetan erabiliz.
Santa Agedako Koroak, otsailaren 5aren bezperan, aspaldikoak eta indar handikoak, beren melodiekin udaberrirako bidean gidatzen gaituzte, lurraldearen ugalkortasuna eta naturaren birsortzea deituz, makilen soinu erritmikoarekin espiritu txarrak uxatuz. Horrela, euskal kulturaren sustrairik sendoenetako ohitura bat jasotzen eta biziberritzen da.
Otsailaren 7an, larunbatean, Kaldereroak Altzara iritsi ziren eta oraingoan bi konpartsa izan ziren: Altza Gainakoa eta Herrerakoa. Altza Gainako konpartsa berriro bultzatzea ekimen garrantzitsua eta oso ongi hartua izan da, adin guztietako berrehun parte-hartzaile batu dituena, konpartsa batekin, bi erraldoiekin eta hiru hartzekin lagunduta, hau da, inor ez zen etxean geratu eta Hungariakoak hartzera atera ziren. Ibilbidea Harriaraino iritsi zen, non txokolate beroarekin eta pizzarekin itxaroten zitzaien.
Herrerako konpartsak ohiko ibilbidea egin zuen eta betiko alaitasunarekin hartu zituzten. Ez zitzaien txokolate eta ogia duen txistorra falta. Txantxa, barre, abesti eta alaitasunez San Luis Plazara iritsi ziren, non datozen egunetan iritsiko den Momo jainkoaren ordezkariak aurrez agurra helarazten digun, eta bere arretarako ukituak ez du faltatzen, konturatu baita joan den urtean Renfe/Adifeko igogailua hondatuta zegoela eta han jarraitzen duela, adierazi du ez zaiola gustatzen Zardoya Otisen lurzoruetan gertatzen dena eta Auditz-Akularrerako dauden ideiak ikustea, eta oro har, ez dirudi asko irabazi dugunik aurten. Hori bai, berriro ere positiboa da eta badaki herreratarrek beren indarrarekin eta bizitzeko gogoarekin aurrera egingo dutela guztian. Ez da ahazten Martxoan Korrika izango dugula eta badaki beti presente dugula Palestina gure nazioarteko begirune solidarioan. Eta uzten gaitu, urte bat gehiago, lagun onak artatu eta gozatzeko jakin izanaren gogobetearekin.
Herreratarrak! Altzatarrak! Kaldereroak! Arratsalde on denei!
Duela 30 urte baino gehiago hasi ginen Herreran kaldereroak egiten eta oraindik hemen gaude, bizilagunak esnatzen.
Momo jainkoaren ordezkari naizen aldetik, esan beharra dut ez dudala hitzik nire emozioak adierazteko.
Gora Herrerako kaldereroak!
Zuekiko esker hitzak bakarrik badauzkat ere, ezinezkoa da dena ondo dagoela esatea.
Esan dudan bezala, 30 urte daramatzagu hemen, eta gu aldatu bagara ere, esan daiteke gauza askok berdin jarraitzen dutela. Udaletxeak Herrerarekiko duen utzikeria nabarmena
da. Tamalez, ez da ezer berria.Herrerako haurrak gaztetu dira, gazteak heldu bihurtu eta helduak zahartu. Gaizki zahartu dena tren estazioa izan da. Zer igogailu mota da jarri dutena? Urtebete baino gehiago pasa da hautsi zenetik. Eta zer esanik ez eskaileren inguruan. Urez gainezka egoten dira euria egiten duen bakoitzean. Eskertzen dugu bainatzeko leku bat jarri izana, baina hurrengorako: benetako igerileku bat izan dadila!
Baina obra hori gaizki zahartu dela esan dudan bezala, frontoiko parkeko obraren inguruan zera esan behar dut: ez du gaztetzeko aukera ere izan. Obrak azaroan hasi ziren, bai, baina abendutik hona geldi daude.
Obren gaztetasunari dagokionean, nola ez sartu Zardoya-Otiseko obra faraonikoa? Hori ez da ez zaharra, ez heldua, ez gaztea ezta haurra ere. Oraindik jaio ez den baina dagoeneko arazoak ematen dituen obra da hori. Zona degradatzen utzi du udaletxeak, horrek dakarren guztiarekin. Baina ez dugu ahaztuko trikimailu honek zer ekarri nahi duen: herreratarrok nazkatu eta egoera honen ordez edozein obra onartzea. BA EZ! Ez ditugu 500 etxebizitza onartuko dagoeneko saturatua dagoen eremu batean. Ez ditugu 1.000 kotxe gehiago onartuko dagoeneko kutsatua eta betea dagoen Herreran. Azkeneko 20 urtetan obrak besterik ez ditugu ikusi Herreran, baina beti, herreratarron iritzia entzun gabe. Ordua da gure hitzak entzunak izateko!
Injustiziez ari garela, nola ahaztu Palestina? Su etena egonik ere, genozidioak aurrera darrai. Doakiela animo, besarkada eta indarrak herreratarron partetik.
Baina gaur jai giroan gaude, beraz, jarrai dezala Herrerak parrandan. Gaur afaria dugu, baina epe motzera Korrika pasako da hemendik. Martxoaren 25ean pasako da Herreratik. Demostratuko dugu Herreran eta Altzan ere euskaltzaleak garela ezta? Espero dut bertan ikustea!
Nire partetik, ez dut ezer gehiago esateko. Kexa bai baina parrak ere bai. Jaiak bai baina borroka ere bai!
Gora Herrera! Gora Altza! Gora Euskal Herria eta gora Kaldereroak!
Hori dena garrantzitsua bada ere,
Ez didazue sinistuko baina azkenaldian amets arraroak izan ditut eta nire alboko damekin ametsak elkarbanatu eta gero, hiruok amets antzekoak izan ditugu. Urteetan barna bidaiatu dugu: bai iraganera eta baita etorkizunera ere. Altza dena mendia zenetik hasita denok aske eta libre garen Altza eta Euskal Herrian amaitu arte.
Badakigu garai batean hau dena berdea zela, natura: Mendiola, San Markos, Txingurri erreka. Dena joan da galtzen, dena joan da artifizial bilakatzen eta oraindik artifizialago bihurtu nahi dute: Herreran 600 etxebizitza gehiago sartu nahi dituzte Zardoya eta Txingurrin, Auditz Akularren 3.000 etxebizitza gehiago. Eta ez, ez dugu onartuko gure arnasgune txiki hau izorra dezaten! Zer gara ba, barrio dormitorio bat ala? Egin nahi duten masifikazioagatik, hostal bateko gela konpartitu bat garela esango nuke: dena etxeak, dena oheak, baina eguneroko bizitzarik gabe! Eros dezagun herriko dendetan, parte hartu dezagun herri-ekimenetan eta agur gaitezen denok kalean, herreratarrak garela redios!
Euskararen erabilerak ere bilakaera negatiboa izan du azkenengo urteetan. Esan daiteke lehen, gure amets horietan behintzat, gehiago entzuten zela. Baina badira Altzan euskararen erabilera sustatzeagatik lan egiten dutenak ere, eta doakiela hemendik gure esker ona zartaikada handi baten bidez! (zartaikada) Ez badakizue, Bizarrainez ari nintzen, urteetan zehar ekintza asko antolatzen baitituzte.
Baina nola ahaztu azkeneko urte eta erdian Herrera euskararen zentroan jarri dituzten bi militante ezkutuak? Hemen gurekin dauden bi kalderero, Amaia eta Manex, mila esker instituzioek euskararekiko duten jarrera kolokan jartzeagatik!
Baina lasai, ez da dena negatiboa. Esan bezala, etorkizunera ere bidaiatu genuen gure ametsetan eta badakizue zer? Dena ez da diruaren baitan egingo. Dirua ez da ekintza guztien zentroa izango. Beti ezagutu dugun krisi egoera hau, aldatu egingo da baina ez da izango betikoek betikoa egiten jarraituko dutelako. Guk, herritar xumeok, ohitura aldaketak izango ditugulako baizik. Pobrezia eta prekarietatearen aurka altxatuko gara milioika eta milioika pertsona.
Zaintza arloa ez da zentroan egongo, zaintza denon ardura dela ulertua eta errotua egongo baita. Pertsonala eta pribatua izatetik, publiko eta komunitario izatera pasako da.
Denok izango gara zainduak eta denok izango dugu denbora norberaren alderdi profesionala eta pertsonala garatzeko!Politika internazionalak ere eraldaketa masibo baten barruan egongo dira. Biolentzia matxista, homofobo, arrazista eta klasistak desagerraraziko dituzten politikak egongo baitira indarrean. Eta nola ahaztu, gerrak. Etorkizunean ez da gerrarik egongo. Beraz, YALA PALESTINA, irabaziko duzue eta! (sartaikada)
Amaitzen joateko, horrelako Herrera eta Euskal Herria nahi baditugu, badakigu zer egin.
Parranda bai, baina borroka ere bai!
Denok aske, etxean eta libre izango garen Herreragatik, egin dezagun topa eta zartaikada handi ba.
DATORREN URTERA ARTE!!
