Zabarkeria Ermita bidean
Iñigo Landa
Bide bat mozten denean bide horren beharra duten erabiltzaileak kaltetzen dira bete-betean. Eta hori gertatzea beti larria izanik, are larriagoa da erantzulea udala bezalako erakunde publiko bat denean. Ermita bideaz ari gara. Antzina Donostia eta Errenteria lotzeko ibilbidean sortua, gaur egun ezinbesteko bidea Altzagaina eta Herreraren artean joan etorrian oinez ibiltzen diren bizilagunentzat. Harrobiaren eremuan eraikitako dorretzar berri baten obrak bidea moztu egin du eta agerian utzi du hirigintza planak egiten dituztenen arduradunen erabateko axolagabekeria auzokideekiko, inprobisazioa izanik sortzen diren arazoei aurre egiteko jokabide nagusia.
Oso aldapatsua da Ermita bidea, eraikuntza materiala eskasez egina eta oso gutxi zaindua, baina hala ere oinezkoentzako bide bakarra izan da orain arte, zuzenena, eskailerarik gabekoa, mota guztietako jendea erabiltzen zuena -bai, honezkero lehenaldian hitz behar dugu-, umeekin, aulkiekin, erosketako karroekin, bizikletarekin… Etorkizunean, gure beharrak balioarazteko gauza ez bagara, bide bat baino oztopo pista bat izango da Ermita bidea, sorpresaz betea, denbora pasa ahala gure gainera etorri eta sufrituko ditugunak. Gezurra dirudi, 2016. urtean gaude eta orain dela 40 urte bezala planifikatzen dute. Ondo agirian dago Donostiako udalak hiri honetan errotuak dauden tradizioen zaindari sutsua dela, danborradarena, gastronomiarena… eta, gure zoritxarrerako, Altzarekiko zabarkeriarena.
